FAY CONSULTING
Eenzaam zijn

Het diep van binnen alleen zijn, diep van binnen niet begrepen worden, diep van binnen angst ervaren wat je niet kan delen omdat het jou angst is en alleen jij die angst kan begrijpen, diep van binnen met verdriet leven omdat je schaamt het te delen met een ander, ongelukkig zijn omdat je mensen om je heen hebt die niet bij je horen maar toch met ze om gaat omdat het gewoonte is en ze moeilijk kan loslaten omdat je dan weer alleen bent.

Als we ons weer eenzaam voelen gaan we erkenning (gezien, gehoord, warmte geliefd zijn enz.) zoeken bij die gene(n) die onze eenzaamheid kan doen verminderen, de ene keer gaat het wel goed en de andere keer kom je op dat moment  te dicht bij de ander en die ander klapt dicht of valt aan. Want we kunnen voelen wat de ander ook voelt  en dan is de eenzaamheid van beide kanten er, of op dat moment is die gene er wel voor je maar weet niet wat hij er mee moet en  je krijgt op dat moment weer geen gehoor of die gene(n) kunnen niet met je omgaan omdat ze zelf zich zo rot voelt, en wijzen jou en natuurlijk en zich zelf af, en zo ga je de eenzaamheid weer in en draai je in cirkels rond.

Als je goed terug kijkt op dingen wat er  gebeurd is, al is het klein, al is het groot, eenzaamheid is de ondertoon van het verdriet, de boosheid, de angst, schaamte  enz. Want het begint immers al in onze jeugd in het kamertje waar je heen gebracht word na je geboorte, je bent niet meer in die warme buik van je moeder met alle geluiden erbij en bent alleen. Heel veel ouders nu, zien de eenzaamheid van hun eigen, in hun baby ,kind, grote kind)  en zijn er meer dan ze zich kunnen veroorloven voor de baby, kind, grote kind , en staan daar ook weer alleen voor want een ander begrijpt ze niet en zo is het cirkeltje rond, want het grote kind zegt wat mijn ouders hebben gedaan ga ik mijn kind niet opvoeden het was zo benauwd en die gaat zijn kinderen opvoeden met meer afstand en weer is er die eenzaamheid, wat een rode draad in het leven van een ieder zal zijn. Want zijn we gepest of misbruik of mishandel enz. alles komt voor uit eenzaamheid en aangeleerd gedrag en we zijn allemaal de dupe van onze jeugd of we nou aardig zijn, of niet lief zijn, narsistisch zijn, hoog gevoelig zijn, autistisch zijn of tussen haakjes “normaal” zijn, allemaal worden wel eens niet begrepen en voelen we ons eenzaam. En het begint al in het verleden van onze ouders en die ouders en die ouders en generaties word het door gegeven en we denken allemaal ons ding er van hoe we dat kunnen op heffen, alleen niet iedereen kan er mee omgaan en dan gaan we ons weer eenzaam voelen.

Als je begrijpt waar het gevoel of verdriet of schaamte vandaan komt, kunnen we veel problemen zelf oplossen zonder het bij die ander neer te leggen en door naar te kijken zien we dat het niet met ons te maken heeft, maar met de trauma’s van anderen, een klein voorbeeld jou moeder of vader of zusje of vriend(in) heeft vroeger een zusje of broertje gehad en werd altijd vergeleken met die ander die het beter, leuker, grappiger deed, als jij het op dat moment leuker of grappiger of knapper of beter doet, kan de trauma van diegene naar boven komen en vandaar uit reageren, zodat die gene jou een rot gevoel kan geven van eenzaamheid, niet begrepen, niet geliefd, omdat het de trauma van die ander is  en die ander niet in de gaten heeft dat het eigenlijk niet met jou te maken heeft, hoewel hij erg persoonlijk naar jou reageert , dit puur omdat hij die eenzaamheid met behoorden rot gevoel, die vernedering voelde en het zo snel mogelijk wilde dat het stopt. En zo heb je weer het cirkeltje rond.

Zo als ik al vaker heb gezegd verbeter de wereld begin bij ons zelf. En accepteer jezelf met alle onvolkomen heden en goed heden.

Groet Gesiena